NFL-superster Aaron Rodgers plaatst hartverwarmende foto’s met zijn familie. Na een decennium vol onenigheid is dit een grote stap.
Nadat de quarterback van de Steelers begin deze maand tijd doorbracht met zijn teamgenoten om de teamgeest te versterken, heeft hij nu ook weer een hechtere band met zijn familie opgebouwd.
Een decennium lang had de 42-jarige zich vervreemd van zijn ouders Ed en Darla en zijn broers Luke en Jordan. Nu heeft hij op „Instagram“ een reeks foto’s geplaatst met zijn familie, die hij al lang kwijtgeraakt leek te zijn.
Daarop te zien: Rodgers in een innige omhelzing met zijn moeder, met zijn vader, met broer Luke en zijn nichtje en neefje. Alleen broer Jordan is niet te zien.
De quarterback schrijft daarbij over een „Bonding Week”, een week om weer dichter bij elkaar te komen. Zijn hashtag daarbij: „Familie”. Broer Luke heeft de foto’s al voorzien van twee rode hartjes.
Rodgers: de ruzie met zijn familie begon in 2016
In maart had Rodgers in de „Pat McAfee Show“ gesproken over de jarenlange ruzie met zijn familie. „Als je kijkt naar de geschiedenis met mijn familie, was die jarenlang eenzijdig“, zei hij destijds.
„Ze verspreidden sneertjes in de media en vertelden onzin. Ik heb er nooit iets over gezegd, totdat het zo ver kwam dat ik dacht: ‘Oké, nu is het echt genoeg.’“
De vervreemding was in 2016 begonnen, toen broer Jordan meedeed aan het Amerikaanse programma „The Bachelorette“.
Acht jaar later sprak de viervoudig NFL-MVP in de „Netflix“-documentaireserie „Aaron Rodgers: Enigma“ over de breuk en noemde hij de strenge religieuze overtuigingen van zijn ouders als een probleem.
Rodgers had problemen met zijn ouders
“Ik ben opgegroeid in een heel blanke, dogmatische kerk, en dat heeft me gewoon niet echt goed gedaan. De structuur was erg star. Ik ben geen star persoon”, aldus de 42-jarige.
“Schaamte, schuldgevoelens, veroordeling. Het was zo: ‘Wij hebben de waarheid. Ofwel zoals wij het zeggen, ofwel helemaal niet. Onze weg leidt naar de hemel, jullie weg leidt naar de hel’”, legde Rodgers uit.
En verder: „Zelfs in de gesprekken met mijn ouders was alles heel zwart-wit. Er moest altijd iemand ongelijk hebben [en] iemand gelijk. Op de middelbare school heb ik me daar toen langzaam van losgemaakt.”
Nu lijkt een decennium vol ruzies en vervreemding langzaam maar zeker tot het verleden te behoren.




Comments
No Comments